تالارهاي گفتمان انجمن بانیان جوان

نسخه کامل: سوال 10
شما در حال مشاهده نسخه تکمیل نشده می باشید. مشاهده نسخه کامل با قالب بندی مناسب.
ایا وابستگی به راهنما برای شما مفید است؟ و اگر هست تا چه وقت ؟ و تا چه حد؟

نکته:بسیاری از ما وقتی به این برنامه وارد میشویم به علت نداشتن رابطه و شناخت کافی از خدا و گرایش وابسته گونه، به مردم به راهنما یا اعضای قدیمی وابسته میشویم که در ابتدا مثبت است اما به مرور مشکلاتی را که به ما لطمه میزند تجربه میکنیم
وابستگی من به راهنمام خیلی خوبه چون در 90 درصد مواقع مراقب منه اما این وابستگی هم ... بهترین راه حل پیدا کردن یه نیروی برتر محکم تر و در دسترس تره . کسی که بدونی هیچ وقت تو رو تنها نمی ذاره
من بیمار اینقدر از کوچکی از طرف خانواده دوستان معلمان و دوستان جنس مخالفم تحت کنترل بودم که همیشه احساس نا امنی میکردم و به هرکسی و هر چیزی وابسته میشدم احساس توانمندی میکردم هرچند بمرور زمان به ان شخص و خودم خسارت میزدم بعداز اشنایی با برنامه 12قدمی اینقدر از دنیا و مردمانش و حتی خداوند خسته هستم که سریعا به گروه اعضای قدیمی و نهایتن راهنمایم وابسته میشوم واین خوب است چون من در اوایل برای رشد و اشنایی بادرونم و بیماریم واینکه از احساس حقارت و بی ارزشی رهایی پیدا کنم نیاز است وابسته باشم و لی بمرور زمان راه دلبستگی به راهنما و خداوند را از خود راهنمایم می اموزم کلا من وابسته اول عاشق راهنمام و بعد عاشق خداوند میشوم واز طریق عشق زمینی به عشق اسمانی میرسم و حد و حدود ان را راهنمای اگاه من مشخص میکند ان هم با شفاف کردن رابطه اش با رهجو
انجمنهای 12 قدمی جایی برای زندگی نیست اینجا راهی ست برای اینکه بیرون و در دنیای ادمهای عادی زندگی کنیم پس جایی برای وایستگی به هیچ کسی نیست حتی از راهنمام یه روز به راهنمام گفتماقا شما رو نمیبینم حالم بدمیشه جوابش فقط این جمله بود یه هفته راجب وابستگی تجربه بگیر اگه بهتر نشدی راهنمای جدید بگیر میدونی حالم بد شد من به نشونه چیز دیگه ای گفته بودم ولی اون واقعیت رو گذشت جلوم . دیدم رابطه هایی که تو انجمن شکل میگیره این رابطه ها از قبیل احساسی
وابستگی عشقی که تو انجمن به وجود میاد نشونه ترس از دنیای بیرون و ادمهای بیرون من انقدر تو ادمهای عدی چرخیدم یه جاهایی حقارت کشیدم ولی دمستان عادیم بلیشتر از انجمنی هاست
اینهایی که گفتم نه اینکه انجمنی ها دوستام تیستن من داشته های امروزم اونها هستند ولی وابستشون نیستم ودستشون دارم
من فکرمیکنم که دروحله اول این وابستگی برای من ایجاد میشود چرا که من هنوز بیمارم واحتیاج به راهنمایی دارم که این مسیربهبودی را پیموده و میتواند خیلی خوب مسیر راه را به من نشان بدهد وقدم به قدم تا ۱۲ قدم باهم پیش برویم درطول قدمها من یاد میگیرم که
من درمسیر کارکردن روی وابستگی ام هستم و راهنما برایم تقش نیروی برتر را باز کرده وجا میاندازد وتاپایان قدمها که من یادگرفتم که
روزانه بانیروی برترم از طریق دعا ومراقبه ارتباط برقرارکنم خود به خود حتی شرایطی گاهی اوقات بعد از شاید زمانی که من لازم دارم
باراهنمایم فقط دوست باقی میمانم ودیگه بعنوان راهنما بهش نیاز ندارم یعنی اون حضور روحانی واتصال قوی به خدا .
متاسفانه من راهنما تدارم !
راهنما ندارم ولی فکر میکنم وابستگی در هر صورت مشکل ساز باشه چون درست مثل اینه که وابستگیمونو عوض کنیم و وابستگی لباس عوض کنه مثل کسی که برای ترک سیگار به آدامس جویدن یا آبنبات وابسته میشه.
من به راهنمام وابسته نیستم زیاد بهش زنگ نمیزنم خجالت می کشم زیاد مزاحمش بشم چون بچه کوچیک داره. بیشتر چتهای صوتی توی بانیان آرامش بانیان بهبودی و .. منو ارشاد می کنن
من بعد از نه ماه راهنما گرفتم فقط از تجربش استفاده میکنم اونم زمانی که بدونم به سودمه اینکه وابسته راهنما باشم از عدم اگاهی من هست من در برنامه یاد گرفتم بمانم تا بفهمم
لینک مرجع