تالارهاي گفتمان انجمن بانیان جوان

نسخه کامل: سوال 7 قدم سوم
شما در حال مشاهده نسخه تکمیل نشده می باشید. مشاهده نسخه کامل با قالب بندی مناسب.
- آیا می توانم به عزیزانم اجازه دهم تا مسیر شخصی زندگی خودشان را پیدا کنند ، همانطور که من در حال یافتن آن می باشم ؟
برای عزیزانی که با بیماری اعتیاد زندگی میکنند و تقاضای کمک نمیکنند .عاجزیم و دعا میکنیم . پذیرفتن اعتیاد بعنوان بیماری بما کمک میکند تا این واقعیت که ما
نمی توانیم وقت و انرژی مان را در جنگیدن و این مبارزه هدر دهیم من دیگه تکرار اشتباه نمیکنم و نمیخواهم نقش خداوند را بازی کنم .من قدرت تغییر آنها را ندارم همچنین خودم را در نیاز های دیگران غرق نمیکنم به دنبال دریافت کمک برای خودم میروم که بیهوده نباشد رها کردن و بخدا سپردن میتواند امید جدیدی باشد و تغییر آنها و شرایط را آسانتر سازد درک اینکه کنترل با مراقبت و نظارت فرق میکند . و من در مقابل خانواده مخصوصا فرزندم مسئولیت و سهم و حرکت دارم .
ثریا جان از این که این قدر قشنگ به سوالات جواب میدی و باعث میشی که این سوالات برام بهتر باز بشه ازت ممنونم .
نه تازمانی که دلسوزی برای عزیزانم میکنم خصوصازمانی که میدانیم راه زندگی اشتباه میرن جنگیدن برای تغیر انها نتیجه ای جزپوچی برام نداشت نگاه به گذشته میکنم فقط لطف ورحمت خداوندبود که توانستم نگاه ودید تازه ای به زندگی داشته باشم فقط بادعاکردن واینکه ایمان داشته باشم لطف رحمت پروردگارشامل حال عزیزانم میشود واینکه سپاس گذار باشم ومسیربهبودی شخصی خودم رادنبال کنم همیشه خداوند به وعدهاش عمل میکنه
بله دارم سعي خودم رو ميكنم كه راه گذشته تكرار نشه ولي بعضي وقتها كنترل از دستم خارج ميشه وقتي يادم مياد دارم قدم كار ميكنم حالم بد ميشه.احساس ميكنم داره جواب ميده. ديگه كمتر تو كنترل ديگرانم. حداقل سعي ميكنم وقتي بيمارم ازم كمك نخواسته فقط براش دعا كنم. البته اينو از شما دوستاي خوبم دارم واقعا ممنونم.
لینک مرجع