تالارهاي گفتمان انجمن بانیان جوان

نسخه کامل: چقدر خسته ام ...
شما در حال مشاهده نسخه تکمیل نشده می باشید. مشاهده نسخه کامل با قالب بندی مناسب.
صفحه ها: 1 2 3
چــقــدر خــســتــه ام…

دلـــم مــی خــواهـــد بــخــوابــم…

بـــر گــردم…

هــمــه ایــن راه را بــرگــردم . . .

درســت آنــجــا کـــه کـــودکـــی هــایــم را

پـیـــدا میــکنــم...

دلـــم بــرای شیـــطنـــت هــایـــم ..

بـــرای بـــازیـــگــوشــی هــایــم..

دلـــم بــرای بــالا رفــتـــن از درخـــت آلــبـــالــــو ...

برای خـــــنـــده هـــایـــم ازتــــه دل ..

بــــرای گــــریــــه هـــای بـچــه گـــانــه ام

تـــنـــــ ــــــ ـــــــ ـــــگ شـــده...

دلــــم مـــی خـــواهـــد بـــخـــوابـــم و

وقــتـــی بــیــــدار شـــوم بـــبینم

تـــمـام روزهــایـی کـه گــذشــت خــواب بــوده ام ...

نـــه رفــیـــق !

نــگــو مـــیـان گــذشــتــه هــا جــا مــانــده ام…

ولـــ ـــ ــــ ـــــ ـــــ ـــی…

مــگــر مـی شــود بــرای چــیــزی عــمــرت را

صــرف کـنـی و فـــــرامــوش شـــود ؟

نــگـــران مــــــن نـبـــاش…

زنــــــده ام ... نــفــس میــکــشـم…

و دلــتـنـــگی هـــایـــم را دیـــگــر

بــغـــض نـمـــی کــنـــم ...

میـــگـــذارم چــشــم هـــایـــم بــبــــارنـــد

زمـسـتـــان اگــر دلـــت را ســبــک نــکنــی

اگـــر بــا درخـــت هــای بــی بــرگ

بــا غــروب سـخـــت اش هـــم دردی نــکـنـــی

تــمــام فــصــــل هـــای دیـــگـــر حــس مـــی کـنـــی

چـــیــزی را ….حــسـی را گـــم کـــرده ای…

حـــالا رفـیـــق آمــده ام بـــگــویــم… :

خـــوبــــــم ... نـفـــس مــی کـشـم…

هـنـــوز شـــعر مـــی خــوانــم…

شــعــر مــی گــویــم…..

مـــی نــــویـــســـــم ...

بـــا صـــدای خــش خــــش جــــاروی رفـــتــــگـــر…

بـــا صـــدای درویــــش مـحــلـــــه…

بــا صـــــــدای بــاد…

بــــا صــــدای بــــارانـــــــــ ...

بـــا صــــدای قــــدم هــــای خــسـتــه رهـــگـــذری

کــه ســایــه خـمـیـده اش آنـقــدر درد دارد

کــه بـــرای شـــاعـــر شــــدن کــافـــیســــت ...

مــن بـــا هـــر بــهـــانـــه ای ایـــن روزهـــا مـــی بــارم

بـــا هــــر بـــرگ کـــه از

شــــاخــــه فــــرو مــی افــتــــد...

و بـــا هـــر پـــرنــده ای کـــه مـــی خـــوانـــد

هـــر قـــطــره بــارانــی کـــه میـــبــاردو

هــــر نــســـیـــم خـــنــکــی کـــه

بــه صــورتـــم مــی وزد ...

زنــده مــی شــوم

و امــیــدوارتـــر کــه خــداونــد هـنــــوز از بـشـــر

نــا امـیــد نــشــده اســــت ...
درد دل هایت را به هیچ کس نگو

چون یاد میگیرند

چگونه دلت را به درد بیاورند...!!
دلــــم را ســپردم بــه بنــگاه دنیــــا

و هـــی آگـــهی دادم اینــجا و آنـــجا

و هـــر روز

بــرای دلـــــــم

مشــــــتری آمـــد و رفـــت

و هـــی ایـــن و آن

ســـرســری آمــد و رفــت

ولـــی هیـــچ کـــس واقـــعا

اتـــاق دلـــم را تــماشــا نــکــرد

دلـــم قــفــل بـــود

کـــسی قــفــل قــلــب مــرا وا نــکــرد

یــــکی گـــفــت:

چـــرا ایـــن اتـــاق

پـــر از دود و آه اســـت

یــکـــی گـفـــت:

چــه دیــوارهــایــش سیــاه اســـت

یــکــی گــفـــت:

چـــرا نـــور ایـنـجا کــم اســت

و آن دیـــگــری گـفــت:

و انـــگــار هـــر آجـــرش

فــقــط از غـــم و غصـــه و مــاتــم اســت

و رفتــــند و بـــعــدش

دلـــم مــانــد بـــی مشــــتری

و مـــن تـــازه آن وقـــت گفـــتم:

خدایـــا تـــو قــلــب مـــرا مــی خــری ؟

و فـــردای آن روز

خــــدا آمـــد و تـــوی قلـــبم نشـــست

و در را بــــه روی هـــمــه

پشــــت خـــود بســــت. . .
✔بعضيا هستن آهنگاي شاد ديگه به دلشون نميشينه...!



✔ بعضيا هستن دلشون ميخواد هيچ كس سكوتشون رو نشكنه...!



✔ بعضيا هستن زندگيشونو با دنياي مجازي پر ميكنن...!



✔ بعضيا هستن جاي شب و روزشون عوض شده...!



✔ بعضيا هستن دلشون ميخواد يكي رو داشته باشن دوست داشتنش واقعي باشه...!



✔ بعضيا هستن ديگه از آدما ميترسن...!



✔ بعضيا هستن تيپ مِـشـكي رو به هر تيپي ترجيح ميدن...!



✔ بعضيا هستن همه جا تنهان و خنده هاي ديگران رو گوش ميدن...!



✔ بعضيا هستن هي از خدا گِـله ميكنن....!



✔ بعضيا هستن عاشق نوشته هاي پردردن چون دردشونو قشنگ توصيف ميكنه...!



✔ بعضيا هستن خنده هاشون تلخه و گريه هاشون ديگه آرومشون نميكنه...!



✔ بعضيا هستن دوس دارن شاد شن ولي همه ش فاز غم دنياشونو ميگيره...!



✔ بعضيا هستن دلشون شكسته ولي صداشو درنياوردن...!



✔ بعضیا هستن از زندگي خسته ن ولي بخاطر بعضيا دارن زندگي ميكنن...!



✔ اين بعضي ها عجيب شبيه منن !!!
[تصویر: 1398786147651.jpg]
چقدر خسته ام این روزها . تلخی چند حادثه را بر دوش دارم . به درختی که سنگینی سنگهایی بر

حلقومش مانده یا نامانده . . . افسرده تر از بازماندگان مرحومی که در آب خفه شده باشد ٬ یعنی آب از

سرش گذشته باشد .
آخر کدام فرشته
این لوح را نوشته
تا عاشقان بمیرند
این کار سرنوشته
من میروم بجنگم
با سرنوشت و تقدیر
تا زندگی بگیرم
در محضر فرشته
مطمئن باش
هیچ وقت فراموشت نکرده ام
فقط دیگر ساکت شده ام
همین
همخون من

همدلم اگر بودی

میان دوست داشتن و نداشتنت مردد نمی ماندم

به گمان تلخت ، پیوندهای خونی

سند مالكیت است بر جسم و جان آدمها

از یاد برده ای كه

دستی مرا در آشیانه ات گذاشت

تا با عشق آب و دانه ام دهی و پروازم بیاموزی

و تو عمری از خود خواسته هایت قفس ساختی

و روحم را در تنگنایش خون دل خوراندی...

پناه بر عشق

"كه تو دشنامش می دهی"

و قسم به قداستش

"كه تو انكارش می كنی"

از لحظه هایی كه زندگی نام داشتند

سهم بودنم بودند و تو از من ربودی

و لبخندهایی كه بر لبم ننشسته،زدودی

بغضهایی كه در گلو و اشكهایی كه بر گونه ام نشاندی...

این همه جور میسر نبود

اگر عشق را می شناختی

اگر به دلت راهش می دادی

اگر جای آوار شدن فریادها و نگاههای سرد و سنگینت

آغوش گرمی داشتی كه پناه دل طفلكم باشد

بگذریم و بگذاریم یادمان بماند

پیش و بیش از همه ی آدمها "آدمیت" را پاس بداریم...
پر از " بغضم " امشب

شانه ات . . .
ساعتی چند " رفیق " ؟؟
صفحه ها: 1 2 3
لینک مرجع