تالارهاي گفتمان انجمن بانیان جوان

نسخه کامل: فیلم‌هایی که برای مخاطب سالنی بد هستند اما می‌توانند به خانه‌ها بیایند
شما در حال مشاهده نسخه تکمیل نشده می باشید. مشاهده نسخه کامل با قالب بندی مناسب.
به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، دیگر صحبت از خلاءهای حوزه نمایش خانگی به مثنوی 70 من تبدیل شده است. مثنوی مطولی که مثل کلاف سر گردم هر سر آن را که بگیری داستان تازه‌تری شروع می‌شود. معمولا در همه کشورهای صاحب سینما شبکه نمایش خانگی اگر نگوئیم بیش از سینمای اکران اهمیت دارد حداقل به همان اندازه مهم و قابل تامل است. حوزه‌ای گسترده با سطح وسیعی از تولیدات شامل فیلم‌های سینمای ایرانی،خارجی، تولیدات موسسات ویدئو رسانه‌ها و انیمیشن که گردش مالی سالانه آن به شرط مدیریت مقتدر و قوی می‌تواند بسیار کمک اکران سالنی باشد.

دیگر داستان قاچاق محصولات و فیلم‌هایی که هم‌زمان و حتی قبل از اکران راهی سینما پیاده رو می‌شوند از فرط تکرار آنقدر نخ نما شده است که صحبت دوباره از آن مانند ذکر مصیبت است. داستانی که انگار قرار نیست هیچ پایان خوشی داشته باشد و مانند برخی از فیلم‌ها که هیچ جز تباهی و سیاهی در آن نمی توان یافت در این بخش از شبکه خانگی نیز اوضاع شبیه همان فیلم هایی است که راهی پیاده‌روها می‌شوند.

اما این داستان پر آب چشم در بخشی دیگر هم وجود دارد، فیلم‌هایی که برای نمایش عمومی مناسب نیستند اما همان فیلم‌ها برای گنجانده شدن در سبد فرهنگی خانوار مناسب تشخصی داده می‌شوند در دسترس مخاطبین میلیونی قرار می‌گیرند و عجیب است که مدیران و سیاست‌گذاران فرهنگی با طیف‌ها و گرایشات مختلف در این مقوله با هم عقیده هستند یعنی «غفلت از ظرفیت‌های شبکه نمایش خانگی»!

واقعا معلوم نیست در سازمان سینمایی چه سیاستی در مورد نمایش خانگی وجود دارد و چگونه آثاری‌که راهی به پرده سینما پیدا نمی‌کنند و در بهترین شرایط شاید ۵۰ هزار نفر مخاطب داشته با اندکی ممیزی و در برخی مواقع با نسخه‌های کامل و پشت صحنه و ...در دسترس مخاطبین بالقوه سینمای خانگی قرار می‌گیرد.آیا واقعا فیلم‌هایی که تماشای آنها در سالن سینما برای خانواده‌ها مضر است برای همان خانواده در محیط امن خانه اشکالی ندارد ؟!

حالا مصداق بارز این سیاست یک بام و هوا فیلم‌های پرمساله‌ای هستند که بعد از نا امید شدن از اکران در سینماها راهی شبکه نمایش خانگی می‌شوند. همین چند وقت قبل بود که در اخبار خواندیم که فیلم «مهمونی کامی» توسط موسسه هنرنمای پارسیان وارد شبکه نمایش خانگی می‌شود(هرچند هنوز مجوز نمایش خانگی این فیلم تائید نشده است) و در هفته گذشته نیز روابط عمومی سازمان سینمایی خبر مجوز نمایش خانگی برای فیلم «شیفتگی» را صادر کرد.این فیلم گویا به دلیل موضوع حساسیت برانگیزش مجوز اکران نگرفته و دوستان ترجیح داده‌اند بی‌سر‌و‌صدا آن را به خانه‌های مردم هدایت کنند.

البته در مورد سیاست یک بام و دوهوای نمایش خانگی می توان مصداق‌های فراوانی را ذکر کرد. فیلم‌هایی که با محدودیت اکران شدند و پس از آن با فراغ بال و حتی نسخه بدون ممیزی شده سر از نمایش خانگی و حتی سینما پیاده‌رو درآوردند و هنوز معلوم نیست واقعا چه کسی در مجموعه مدیریت سینمایی کشور دلش برای نمایش خانگی می‌سوزد؟!

صرف نظر از مضمون این فیلم‌ها که مشخص است به دلیل همان مضمون در مدیریت قبل و فعلی نتوانست مجوز اکران بگیرد، سوال اینجاست که چگونه و با چه توجیهی اینچنین فیلم‌ها راهی شبکه نمایش خانگی می‌شوند؟

فیلم مهمونی کامی به احتمال زیاد در شبکه نمایش خانگی توزیع خواهد شد.این فیلم که موضوعی حرمت‌شکنانه دارد و درباره روابط نامشروع میان دختر و پسرهاست پیش از این قرار بود در سینما به نمایش درآید.اما شکل روایت و موضوع و ساختارفیلم به‌اندازه‌ای نامناسب بود که مسؤلین بدون اکران سینمایی تصمیم گرفتند فیلم را روانه شبکه نمایش خانگی کنند.حالا آمدن «شیفتگی»هم مصداق گل بود و به سبزه آراسته شدن وضعیت سینمای خانگی است


- منبع:خبرگذاری فارس
لینک مرجع