تالارهاي گفتمان انجمن بانیان جوان

نسخه کامل: اشعاری از حافظ
شما در حال مشاهده نسخه تکمیل نشده می باشید. مشاهده نسخه کامل با قالب بندی مناسب.
يوسف گم گشته باز آيد به كنعان غم مخور
كلبه ء احزان شود روزى گلستان غم مخور
اى دل غمديده حالت به شود دل بد مكن
وين سر شوريده باز آيد به سامان غم مخور
گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمن
چتر گل در سركشى اى مرغ خوشخوان غم مخور
دور گردون گر دو روزى بر مراد ما نرفت
دائما يكسان نباشد حال دوران غم مخور
هان مشو نوميد چون واقف نئى از سر غيب
باشد اندر پرده بازيهاى پنهان غم مخور
در بيابان گر به شوق كعبه خواهى زد قدم
سر زنشها گر كند خار مغيلان غم مخور
اى دل ار سيل فنابنياد هستى بر كند
چون ترا نوح است كشتى بان ز طوفان غم مخور
حال ما در فرقت جانان و ابرام رقيب
جمله ميداند خداى حال گردان غم مخور
گر چه منزل بس خطرناك است و مقصد بس بعيد
هيچ راهى نيست كانرا نيست پايان غم مخور
حافظا در كنج فقر و خلوت شبهاى تار
تابود وردت دعا و درس قرآن غم مخور
روى بنماى و مرا گو كه زجان دل بر گير
پيش شمعآتش پروانه به جان گو در گير
در لب تشنه ء ما بين و مدار آب دريغ
بر سر كشته ء خويش آى و ز خاكش بگير
ترك درويش مگير ار نبود سيم و زرش
در غمت سيم شمار اشك و رخش را زر گير
ميل رفتن مكن اين دوست دمى با ما باش
بر لب جوى طرب جوى و به كف ساغر گير
رفته گير از برم و ز آتش و آب دل و چشم
گونه ام زرد و لبم خشك و كنارم ترگير
چنگ بنواز و بساز، ار نبود عود چه باك
آتشم عشق و دلم عود و تنم مجمر گير
دوست گويا رشو و هر دو جهان دشمن باش
بخت گو پشت مكن روى زمين لشگر گير
در سماع آى و ز سر خرقه برانداز و برقص
ورنه با گوشه رو و خرقه ء ما در سر گير
صوف بر كش ز سر و باده ء صافى در كش
سيم در باز و به زر سيم برى در بر گير
حافظ آراسته كن بزم و بگو واعظ را
كه ببين مجلسم و ترك سر منبر گير
ﺑﻮﯼ ﺧﻮﺵ ﺗﻮ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺯ ﺑﺎﺩ ﺻﺒﺎ ﺷﻨﯿﺪ
ﺍﺯ ﯾﺎﺭ ﺁﺷﻨﺎ ﺳﺨﻦ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﻨﯿﺪ
ﺍﯼ ﺷﺎﻩ ﺣﺴﻦ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﮔﺪﺍ ﻓﮑﻦ
ﮐﺎﯾﻦ ﮔﻮﺵ ﺑﺲ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺷﺎﻩ ﻭ ﮔﺪﺍ ﺷﻨﯿﺪ
ﺧﻮﺵ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﺑﺎﺩﻩ ﻣﺸﮑﯿﻦ ﻣﺸﺎﻡ ﺟﺎﻥ
ﮐﺰ ﺩﻟﻖ ﭘﻮﺵ ﺻﻮﻣﻌﻪ ﺑﻮﯼ ﺭﯾﺎ ﺷﻨﯿﺪ
ﺳﺮ ﺧﺪﺍ ﮐﻪ ﻋﺎﺭﻑ ﺳﺎﻟﮏ ﺑﻪ ﮐﺲ ﻧﮕﻔﺖ
ﺩﺭ ﺣﯿﺮﺗﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﺩﻩ ﻓﺮﻭﺵ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺷﻨﯿﺪ
ﯾﺎ ﺭﺏ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﻣﺤﺮﻡ ﺭﺍﺯﯼ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﻝ ﺷﺮﺡ ﺁﻥ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﮔﻔﺖ ﻭ ﭼﻪﻫﺎ ﺷﻨﯿﺪ
ﺍﯾﻨﺶ ﺳﺰﺍ ﻧﺒﻮﺩ ﺩﻝ ﺣﻖ ﮔﺰﺍﺭ ﻣﻦ
ﮐﺰ ﻏﻤﮕﺴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺳﺨﻦ ﻧﺎﺳﺰﺍ ﺷﻨﯿﺪ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﮔﺮ ﺷﺪﻡ ﺯ ﺳﺮ ﮐﻮﯼ ﺍﻭ ﭼﻪ ﺷﺪ
ﺍﺯ ﮔﻠﺸﻦ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﯼ ﻭﻓﺎ ﺷﻨﯿﺪ
ﺳﺎﻗﯽ ﺑﯿﺎ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻧﺪﺍ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺑﻠﻨﺪ
ﮐﺎﻥ ﮐﺲ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ﻗﺼﻪ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺯ ﻣﺎ ﺷﻨﯿﺪ
ﻣﺎ ﺑﺎﺩﻩ ﺯﯾﺮ ﺧﺮﻗﻪ ﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﯽﺧﻮﺭﯾﻢ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭ ﭘﯿﺮ ﻣﯿﮑﺪﻩ ﺍﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺷﻨﯿﺪ
ﻣﺎ ﻣﯽ ﺑﻪ ﺑﺎﻧﮓ ﭼﻨﮓ ﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﯽﮐﺸﯿﻢ
ﺑﺲ ﺩﻭﺭ ﺷﺪ ﮐﻪ ﮔﻨﺒﺪ ﭼﺮﺥ ﺍﯾﻦ ﺻﺪﺍ ﺷﻨﯿﺪ
ﭘﻨﺪ ﺣﮑﯿﻢ ﻣﺤﺾ ﺻﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻋﯿﻦ ﺧﯿﺮ
ﻓﺮﺧﻨﺪﻩ ﺁﻥ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﻊ ﺭﺿﺎ ﺷﻨﯿﺪ
ﺣﺎﻓﻆ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺗﻮ ﺩﻋﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺲ
ﺩﺭﺑﻨﺪ ﺁﻥ ﻣﺒﺎﺵ ﮐﻪ ﻧﺸﻨﯿﺪ ﯾﺎ ﺷﻨﯿﺪ
[تصویر: 1598.jpg]
شراب وعیش نهان چیست کاربیبنیاد//زدیم برصف رندان وهرچه باداباد
گره زدل بگشاوزسپهریادمکن//که فکرهیچ مهندس چنین گره نگشاد
زانقلاب زمانه عجب مدارکه چرخ//ازین فسانه هزاران هزارداردیاد
قدح به شرط ادب گیرکه ترکیبش//زکاسه سرجمشیدوبهمن است وقباد
که آگه است که کاووس وکی کجا رفتند//که واقف است که چون رفت تخت جم برباد
زحسرت لب شیرین هنوزمی بینم//که لاله می دمدازخون دیده فرهاد
مگرکه لاله بدانست بیوفایی دهر//که تابزادوبشدجام می زکف ننهاد
بیابیاکه زمانی زمی خراب شدیم//مگررسیم به گنجی درین خراب آباد
نمی دهنداجازت مرابه سیروسفر//نسیم بادمصلاوآب رکناباد
قدح مگیرچوحافظ مگربه ناله چنگ//که بسته اندبرابریشم طرب دل شاد
ﻫﺮ ﺁﻥ ﮐﺲ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯﺩ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻥ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻦ ﻭ ﺩﻭﯾﺪﻥ ﻭ ﺻﻌﻮﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺭﻗﺼﯿﺪﻥ ﺭﺍ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮﺩ. ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻤﯽ ﺁﻣﻮﺯﺩ!

چنین گفت زرتشت
ﻓﺮﺩﺭﯾﺶ ﻧﯿﭽﻪ



طراحی فروشگاه اینترنتی
لینک مرجع