تالارهاي گفتمان انجمن بانیان جوان

نسخه کامل: سوال 11قدم دوم
شما در حال مشاهده نسخه تکمیل نشده می باشید. مشاهده نسخه کامل با قالب بندی مناسب.
-چرا ما نمي توانيم به راحتي از ديگران كمك بگيريم؟
چون تواناییهای هر انسان محدود است .افکار انسانها متفاوت است. بعضی از انسانها در برابر انجام کار برای دیگران ابراز خستگی می کنند . نمی خواهیم برای دیگران مزاحمت ایجاد کرده باشیم . هر انسان خود مسئولیت هایی دارد که شاید نتواند به راحتی برای دیگران کاری را انجام دهد. برداشت دو انسان از یک مساله ممکن است متفاوت باشد . شرایط زندگی انسان ها متفاوت است بنایراین روش های زندگی هم یکی نیست ممکن است یک راهکاری درجایی کاربرد داشته باشد و مشکل را حل کند در جایی دیگر کارساز نباشد.
باور من اين است كه من از همه بهترم وعقل كلم وهيچ كس در ان حد نيست به من كمك كند بنابراين من هميشه بر خودم وفكرم متكي مي شوم وفكر مي كنم اگر اجازه بدهم شخص ديگري به من كمك كند زمين زير پايم مي لرزد ويا از شخصيتم كم مي شودويا مزاحم ديگرانم ولي من بيمار بايد بپذيرم اين دليل ها باعث مي شود كه هميشه براي دريافت كمك نا توان بدانم.خودمحوري من باعث مي شودكه به ديگران توجه نكنم وغرور من باعث مي شود كه از ديگران جدا باشم خود بزرگ بيني من باعث مي شود كه من فكر كنم كه از همه باهوش تر وروشن فكر ترم در نتيجه باور ندارم كه شخص ديگري مي تواند به من كمك كند.
به دلیل ترس از قضاوت اطرافیان در مورد من و رفتارم و زندگیم و
دلسوزی بیجای انها و
ترس از مورد تایید قرار نگرفتن و
داشتن غرور کاذب و
بعضی مواقع هم به دلیل حس مزاحمتی که از کمک خواستن در من ایجاد میشه
و بلد نبودن نحوه کمک خواستن و بیان راحت احساسات
باعث میشه به تنهایی و با عقل و فکر خودم برم جلو و کارهایم را انجام بدم و شکست بخورم
اکثرن بخاطر اینکه نمیخاییم خودمون رو کوچیک نشون بدیم و تو همه کار میخائیم بگیم ک عقل کل هستیم نمیخائیم خودمون رو ضعیف جلوه بدیم و گاهی هم پیش میاد ک نمیخائیم اطرلفیان زحمت کار مارو بکشن و یا دچار رودر بایسی و تعارف و خجالت میشیم
لینک مرجع