تالارهاي گفتمان انجمن بانیان جوان

نسخه کامل: 28 مرداد
شما در حال مشاهده نسخه تکمیل نشده می باشید. مشاهده نسخه کامل با قالب بندی مناسب.
احمقانه‌ترين عمل براي خاموش كردن آتش اين است، كه روي آن نفت یا بنزین بريزيم. وقتي من براي مشكلاتم راه حلي پيدا نمي‌كردم و براي رفع آنها و یا برای حل مسئله‌ای بیچاره می‌شدم، فوراً به سمت سيگار می‌رفتم و مشكلاتم دو چندان می‌شد. يكي از مشكلات من بیمار وابسته نداشتن صبر است. او در هر كاري عجله مي‌كند. آيا تا كنون عجله و شتاب كردن مشكلي برايم حل كرده است؟ آيا دستاورد كنوني خود و ديگر همدردان به مرور بوده و يا يك شبه انجام شده است؟ امروز مي‌دانم كه روزهاي بهبودي يا روزهاي دگرگوني و تحول و رهایی از مرحله‌ي وابستگي فعال تا رهايي و آزادي درونی، از ناتواني و عجز تا مرحله‌ي قدرت، به آرامي صورت گرفته است. آيا امروز زندگي و اراده‌ام را به خداوند سپرده‌ام؟ آيا به فکر واگذاری اراده و زندگیم به خداوند مهربان افتاده‌ام؟ آیا با اين تصمیم‌گیری برای واگذاری و سپردن، ترس‌ها، استرس‌ها و بي‌قراري‌های من آرام گرفته است؟ آيا به خاطر اين آرامش خداوند و اصول برنامه‌ی خودیاری‌ را شاكر هستم؟ یک ضرب‌المثل می‌گوید: شهر رُم یک روزه ساخته نشد. من هم یک روزه بیمار نشدم و یک روزه هم بهبودی پیدا نخواهم کرد.
صبر، صبر، صبر، كليد موفقيت!
لینک مرجع