تالارهاي گفتمان انجمن بانیان جوان

نسخه کامل: پیام امروز 15 آذر نیکوتینی های گمنام
شما در حال مشاهده نسخه تکمیل نشده می باشید. مشاهده نسخه کامل با قالب بندی مناسب.
بهای هر چیز مقدار عمری است که بابت آن سپری می کنی.

بابت هر چیز هزینه ای صرف می شود و هر سرمایه گذاری بازگشت هزینه را طلب می کند. ارزش بهبود من از اعتیاد نیکوتین با هیچ بهایی قابل پرداخت نیست. بهای واقعی آن حضور مرتب در جلسات بدون توجه به هرگونه مشکل است.
گاهی اوقات ممکن است برای رفتن به جلسه احساس ناراحتی کنم، اما این ناراحتی را با عذابی که گاهی برای به دست آوردن نیکوتین مصرفی می کشیدم، مقایسه می کنم. هرگز مجبور نیستم در نیمه شب های یخ زده زمستانی برای تهیه نیکوتین مصرفی از خانه خارج شوم. مجبور نیستم در محیط کار برای خارج شدن از محل جهت مصرف به دروغ متوسل شوم. مجبور نیستم پولی را که برای خرید مایحتاج خانه بود صرف خرید سیگار کنم. مجبور نیستم به برونشیت مبتلا شوم و در هوای سرد زمستانی برای کشیدن سیگار از خانه خارج شوم. مجبور نیستم مورد شماتت و نصیحت آشنایان قرار گیرم.
هر بار که نسبت به جلسه رفتن بی حوصله می شوم به یاد یکی از اعضای برنامه می افتم که به دلیل مصرف نیکوتین شغلش را از دست داده و با خواهرش زندگی می کند و فاصله او تا نزدیکترین جلسه صد کیلومتر است. اما با وجود این هنوز هم به طور مرتب در جلسات شرکت می کند.

برای امروز، به خاطر نعمت گرانبهای بهبودی، شکرگزارم.
(۱۵-۹-۱۳۹۴ ۱۲:۱۱ عصر)rasool-f نوشته شده توسط: [ -> ]بهای هر چیز مقدار عمری است که بابت آن سپری می کنی.

بابت هر چیز هزینه ای صرف می شود و هر سرمایه گذاری بازگشت هزینه را طلب می کند. ارزش بهبود من از اعتیاد نیکوتین با هیچ بهایی قابل پرداخت نیست. بهای واقعی آن حضور مرتب در جلسات بدون توجه به هرگونه مشکل است.
گاهی اوقات ممکن است برای رفتن به جلسه احساس ناراحتی کنم، اما این ناراحتی را با عذابی که گاهی برای به دست آوردن نیکوتین مصرفی می کشیدم، مقایسه می کنم. هرگز مجبور نیستم در نیمه شب های یخ زده زمستانی برای تهیه نیکوتین مصرفی از خانه خارج شوم. مجبور نیستم در محیط کار برای خارج شدن از محل جهت مصرف به دروغ متوسل شوم. مجبور نیستم پولی را که برای خرید مایحتاج خانه بود صرف خرید سیگار کنم. مجبور نیستم به برونشیت مبتلا شوم و در هوای سرد زمستانی برای کشیدن سیگار از خانه خارج شوم. مجبور نیستم مورد شماتت و نصیحت آشنایان قرار گیرم.
هر بار که نسبت به جلسه رفتن بی حوصله می شوم به یاد یکی از اعضای برنامه می افتم که به دلیل مصرف نیکوتین شغلش را از دست داده و با خواهرش زندگی می کند و فاصله او تا نزدیکترین جلسه صد کیلومتر است. اما با وجود این هنوز هم به طور مرتب در جلسات شرکت می کند.

برای امروز، به خاطر نعمت گرانبهای بهبودی، شکرگزارم.
(۱۵-۹-۱۳۹۴ ۱۲:۱۱ عصر)rasool-f نوشته شده توسط: [ -> ]بهای هر چیز مقدار عمری است که بابت آن سپری می کنی.

بابت هر چیز هزینه ای صرف می شود و هر سرمایه گذاری بازگشت هزینه را طلب می کند. ارزش بهبود من از اعتیاد نیکوتین با هیچ بهایی قابل پرداخت نیست. بهای واقعی آن حضور مرتب در جلسات بدون توجه به هرگونه مشکل است.
گاهی اوقات ممکن است برای رفتن به جلسه احساس ناراحتی کنم، اما این ناراحتی را با عذابی که گاهی برای به دست آوردن نیکوتین مصرفی می کشیدم، مقایسه می کنم. هرگز مجبور نیستم در نیمه شب های یخ زده زمستانی برای تهیه نیکوتین مصرفی از خانه خارج شوم. مجبور نیستم در محیط کار برای خارج شدن از محل جهت مصرف به دروغ متوسل شوم. مجبور نیستم پولی را که برای خرید مایحتاج خانه بود صرف خرید سیگار کنم. مجبور نیستم به برونشیت مبتلا شوم و در هوای سرد زمستانی برای کشیدن سیگار از خانه خارج شوم. مجبور نیستم مورد شماتت و نصیحت آشنایان قرار گیرم.
هر بار که نسبت به جلسه رفتن بی حوصله می شوم به یاد یکی از اعضای برنامه می افتم که به دلیل مصرف نیکوتین شغلش را از دست داده و با خواهرش زندگی می کند و فاصله او تا نزدیکترین جلسه صد کیلومتر است. اما با وجود این هنوز هم به طور مرتب در جلسات شرکت می کند.

برای امروز، به خاطر نعمت گرانبهای بهبودی، شکرگزارم.
(۱۵-۹-۱۳۹۴ ۱۲:۱۱ عصر)rasool-f نوشته شده توسط: [ -> ]بهای هر چیز مقدار عمری است که بابت آن سپری می کنی.

بابت هر چیز هزینه ای صرف می شود و هر سرمایه گذاری بازگشت هزینه را طلب می کند. ارزش بهبود من از اعتیاد نیکوتین با هیچ بهایی قابل پرداخت نیست. بهای واقعی آن حضور مرتب در جلسات بدون توجه به هرگونه مشکل است.
گاهی اوقات ممکن است برای رفتن به جلسه احساس ناراحتی کنم، اما این ناراحتی را با عذابی که گاهی برای به دست آوردن نیکوتین مصرفی می کشیدم، مقایسه می کنم. هرگز مجبور نیستم در نیمه شب های یخ زده زمستانی برای تهیه نیکوتین مصرفی از خانه خارج شوم. مجبور نیستم در محیط کار برای خارج شدن از محل جهت مصرف به دروغ متوسل شوم. مجبور نیستم پولی را که برای خرید مایحتاج خانه بود صرف خرید سیگار کنم. مجبور نیستم به برونشیت مبتلا شوم و در هوای سرد زمستانی برای کشیدن سیگار از خانه خارج شوم. مجبور نیستم مورد شماتت و نصیحت آشنایان قرار گیرم.
هر بار که نسبت به جلسه رفتن بی حوصله می شوم به یاد یکی از اعضای برنامه می افتم که به دلیل مصرف نیکوتین شغلش را از دست داده و با خواهرش زندگی می کند و فاصله او تا نزدیکترین جلسه صد کیلومتر است. اما با وجود این هنوز هم به طور مرتب در جلسات شرکت می کند.

برای امروز، به خاطر نعمت گرانبهای بهبودی، شکرگزارم.
لینک مرجع