تالارهاي گفتمان انجمن بانیان جوان
دي ماه (رهايي از وابستگي) - نسخه قابل چاپ

+- تالارهاي گفتمان انجمن بانیان جوان (http://forum.banianejavan.ir)
+-- انجمن: انجمن های دوازده قدمی، کارامد ترین روش برای رسیدن به بعد روحانی (/forumdisplay.php?fid=10)
+--- انجمن: Coda وابستگان گمنام (/forumdisplay.php?fid=21)
+---- انجمن: رهائی (/forumdisplay.php?fid=282)
+---- موضوع: دي ماه (رهايي از وابستگي) (/showthread.php?tid=5751)

صفحه ها: 1 2 3


دي ماه (رهايي از وابستگي) - arezo - ۱۱-۱۰-۱۳۹۰ ۱۰:۱۸ صبح

11دي ارجحيت معنويات بر ماديات
من متوجه شده ام كه به دلايل مختلفي بيشتر زندگيم را صرف ظواهر نموده ام نه معنويات.من بر اين موضوع ها تمركز داشته ام،بهترين اصلاح مو را داشته باشم؛بهترين ارايش را داشته باشم،در محل مناسبي زندگي كنم؛خانه ام را با اثاثيه خوبي تزيين كنم،شغل خوب وشوهر مناسبي داشته باشم.ظواهر،ونه معنويات؛رفتار من را در بسياري از محدوده هاي زندگي تعيين مي كردند.حالا،بالاخره حقيقت را دريافته ام.اين معنويات است كه اهميت دارد.
هيچ ايرادي ندارد اگر بخواهيم به بهترين صورت به نظر اييم.چه براي ايجاد شخصيت،يك رابطه،يا زندگي مان تلاش كنيم،لازم است در مورد چگونگي انها ايده هاي مستحكمي داشته باشيم.
به منظور شروع،ظاهر مبدايي برايمان فراهم مي كند.اما براي بسياري از ما ظاهر جانشين معنويات شده است.شايد براي جبران ترس يا حقارت روي ظاهرتكيه كرده ايم.شايد بر ظواهر تاكيد ورزيده ايم چون نمي دانستيم چگونه بر معنويت متمركزشويم.
ظواهر خطوط بيروني هستند؛معنويت ان چيزي است كه انرا پر مي كند.خطوط ظاهري زندگي مان را با نشان دادن چگونگي زندگي خود پر مي سازيم.
حالا،در دوران بهبودي،مي اوزيم كه چگونگي عملكرد واحساس موضاعات ونه فقط ظاهر به انها دقت كنيم.

امروز،بر معنويت متمركز مي شود.من خطوط ظاهري وجودم را با شخصيتي حقيقي خودم پر مي كنم.من بر اصل روابطم يه جاي ظاهر انها توجه مي كنم.من بر عملكرد زندگيم،به جاي ظواهر فريبنده متمركز مي شوم.


RE: دي ماه (رهايي از وابستگي) - ashena - ۲۸-۱۰-۱۳۹۰ ۰۹:۵۳ صبح

28 دی ارزش فردی

ما زندگی خود را داریم .آن احساس خالی ،آن حس که همگی غیر از ما زندگی می کننند - یک زندگی مهم ، ارزشمند ، زندگی بهتر - با قیمانده ی افکار گذشته است و باور تضعیف کننده و نادرستی است.

امروز به روش خود زندگی می کنم و ارزش آنرا می دانم.


RE: دي ماه (رهايي از وابستگي) - arezo - ۲۹-۱۰-۱۳۹۰ ۱۰:۰۳ صبح

29دي تمام نيازمان
وخداي من همه احتياجات تو را با ثروت خويش با سر افرازي براورده خواهد كرد.
اين دعا بارها من را كمك كرده است.وقتي در فكر ان بوده ام كه دوست بعدي من،نكته اي پند اموز ،يا وعده غذاي من از كجا مي ايد به كمكم امده است.
همه انچه امروز به ان نياز دارم برايم فراهم خواهد شد.
افراد،مشاغل؛انچه در دسترس داريم منابع ما نيستند.ما به منبع بزرگتري وابسته هستيم ذخيره نعمت بي پايان وفوري؛خدا وجهان افريده او.
بايد به خود اجازه دهيم كه با خويشتن خودبه هماهنگي برسيم.بايد به منبع حقيقي خود اميد واعتقاد داشته باشيم.بايد ترس،افكار منفي؛محدوديتها وفكر كمبود را رها كنيم.هر چه نياز داريم براورده مي شود.بگذاريد اين باور پاسخي طبيعي به مواقع احتياج باشد.قدر نياز را بدانيد چون بخشي از ارتباط ما با خداوكائنات اوست.برنامه خدا براورده كردن همه احتياجات ما بوده است.او ان نياز را به وجود اورد تا خود انرا تامين كند.هيچ نيازي خيلي نا چيز يا خيلي بزرگ نيست.اگر براي نيازمان ارزش واهميت قايل باشيم خداوند نيز چنين مي كند.
سهم ما قبول مسئوليت نيازمان وتوكل به خدا است.با اعتقاد به اينكه سزاوار براورده شدن نياز هايمان هستيم براورده كردن نيازهايمان-وخواسته هايمان را به عهده خدا بگذاريم.سهم ما به سادگي اين است كه خودمان باشيم وخود را دوست داشته باشيم.

امروز،اين باور را در خود پرورش مي دهم كه تمام نياز هاي امروزم براورده مي شود.با دانستن اينكه من مهم هستم هماهنگي با خدا وكائنات را بدست مي اورم.


RE: دي ماه (رهايي از وابستگي) - ashena - ۳۰-۱۰-۱۳۹۰ ۰۱:۱۷ عصر

30دی تغییر بعد از سختی

در بهبودی در جستجوی پذیرش هستیم - پذیرفتن خودمان ، گذشته مان ، دیگران ، وشرایط فعلی خودمان. پذیرفتن آرامش ، التیام و آزادی به همراه می آورد - آزادی که از خود مراقبت کنیم.
پذیرفتن فرآیندی یک مرحله ای نیست .قبل از دستیابی به پذیرش ، مراحل انکار ،خشم ، توافق واندوه را می گذرانیم.
این مراحل فرآیند اندوه نام دارد. اندوه مستاصل کننده است. شاید پیچیده و گمراه کننده باشد. شاید بین غم و انکار در نوسان باشیم.
شاید رفتارمان متغییر باشد. شاید دیگران درکمان نکنند. وقتی در اندوه چیزی که از دست دادیم هستیم ، شاید نه خود را درک کنیم و نه رفتارمان را .
بعد یک روز همه چیز مشخص می شود.آن پرده از جلوی ادراکمان کنار می رود ، و متوجه می شویم که برای روبرو شدن و پذیرفتن یک واقعیت خاص تلاش می کردیم.
نگران نباشید .اگر برای مراقبت از خویش قدم برمیدارید،باسرعت کاملا" مناسبی به سوی این فرایند در حرکت هستید. روش کاملا" انسانی که خودمان و دیگران قابلیت تحول داریم را درک کنید.

امروز ،روش تغییر خود را می پذیرم .من روند اندوه ومراحل آنرا همانگونه که دیگران فقدان و تغییر را می پذیرند ، قبول می کنم.


RE: دي ماه (رهايي از وابستگي) - arezo - ۲-۱۰-۱۳۹۱ ۱۲:۵۸ عصر

2دي ايمان وپول
گاهي حتي انقدر پول نداريم كه دخل وخرج را تامين كنيم پولمان انقدر كم است كه حتي استطاعت مخارج جانبي را هم نداريم.
شايد ديگران پيشنهاد كنند كه مخارج مان را يادداشت كنيم اما مي دانيم فايده اي نداردچون مخارج نيازهاي اوليه مان از درامدمان بيشتر است.راجع به ان شرايط فكر مي كنيم سر تكان مي دهيم ومي گوييم(امكان ندارد)
بسياري از ما چنين شرايطي را سپري كرده ايم.حالا موقع وحشت ونااميدي نيست.اين احساسات باعث قضاوت نادرست ورفتار نااميدانه مي شود.حالا زماني است كه ايمان جايگزين ترس كنيم به خدا ايمان داشته باشيم تا نيازهايمان را براورد.
زندگي را روز به روز بگذرانيدويه نيازهايتان يكي يكي توجه كنيد.از مهارتهاي زندگي خود به گونه مثبتي استفاده كنيد.بدانيد كه امكانات شما به گذشته يا شرايط فعلي محدود نيست.
هر مانعي كه ممكن است جريان پولي را در زندگي تان متوقف كند بررسي نماييد.ايا رفتاري يا مساله اي يا درسي هست كه بايد انرا عوض كنيد يا از ان درس بگيريد؟
شايد ان درس اموزش ساده ايمان وتوكل است.در انجيل نقل شده كه حضرت عيسي روي اب راه مي رفت .امده كه پيروانش نيز قادر به ان عمل بودند اما به محضي كه ترس به خود راه دادند در اب غرق شدند.
در شرايط سخت اقتصادي ما مي توانيم بياموزيم در مورد مسائل مالي خود چنان برخوردي داشته باشيم وقتي پول كافي براي زندگي وپرداخت هزينه هاي ضروري موجود نيست هر كاري مي توانيد انجام دهيد وبعد موضوع را رهاكنيد.به منبع معنوي خود اطمينان داشته باشيد كه نياز هايتان بر اورده مي كند.اگر موقعيت اضطراري پيش امد وهيچ پولي براي تامين نيازتان نداشتيد به ثروت بيكران الهي چشم داشته باشيدبه اين منبع اطمينان كنيد .به ثروت الهي ذخيره اي بي پايان براي هر چه نياز داريدتكيه كنيد.
وظيفه خود را انجام دهيد.ذهنا وعملا تلاش كنيد تا روش مالي مناسبي را بدست اوريد.براي راهنمايي خرد الهي دعا كنيد.به راهنمايي پروردگار گوش سپاريد بعد ترس ونياز خودبه كنترل كردن را رها كنيد.
ما ميدانيم كه پول بخشي مهمي از زندگي وزنده ماندن است.نيروي بي كران هستي نيز از اين موضوع اگاه مي باشد.

خدايا هر مانع وسد دروني مرا در مورد پول اشكار كن.كمكم كن از نظر اقتصادي از خودم مراقبت كنم.اگر به اندازه كافي پول نداشته باشم ترس را به كناري مي افكنم ومي اموزم كه در ارتباط با مسائل مالي (روي اب راه بروم)
من از اين رفتار براي توجيه بي مسئوليتي استفاده نمي كنم.من وظيفه خود شامل رها كردن نرس را انجام مي دهم وبقيه را به عهده تو مي گذارم.



RE: دي ماه (رهايي از وابستگي) - somayeh - ۴-۱۰-۱۳۹۱ ۱۱:۴۲ صبح

3دی دانش
بیاموزید که به حقیقت راهنمایی شوید

وقتی لازم است چیزی را بدانیم، آنرا خواهیم دانست. نباید پیش از موعد برای هشیاری یا دانش عجله کنیم.
بله، شاید همه دنیا در مورد ما به نتیجه خاصی رسیده اند، و ما آنرا انکار کرده ایم_ تا وقتی که برای تحمل آن آماده شده ایم. این مسئله ما است و حق داریم! روش ما خاصی خودمان است، و حقیقت مربوط به خویش را در زمان مناسب کشف خواهیم نمود! وقتی آماده هستیم وقتی تجربه آموختن به اتمام رسیده است.
مفهومی که بیش از همه موجب رشد می شود و می توانیم آنرا برای دیگران بوجود آوریم، این است که روند خویش را داشته باشیم در حالی که این روند را طی می کنیم می توانیم حمایت شویم و پشتیبانی کنیم.
می توانیم به دیگران گوش بسپاریم و بگوییم چه فکر می کنیم. وقتی لازم است می توان محدودیتهایی تعین کرد و از خود مراقبت نمود. اما هنوز هم برای خود و دیگران این حق را قائل می شویم که بدون قضاوت و با اطمینان به اینکه همه چیز به خوبی پیش میرود و طبق برنامه است، با سرعتروند خویش رشد کنیم.
وقتی آماده باشیم، در زمان مناسب و هنگامیکه نیروی بیکران هستی صلاح بداند_ آنچه را لازم است خواهیم دانست


امروز می گذارم که خودم و دیگران سرعت و زمانبندی خویش را برای رشد و تغییر داشته باشیم. من اطمینان دارم که ایده ها و مهارتهایی برای روبرویی با آنها در زمان مناسب مرا قدرتمندتر می سازد.



RE: دي ماه (رهايي از وابستگي) - somayeh - ۴-۱۰-۱۳۹۱ ۰۶:۱۴ عصر

4 دی ماه
مراقبت از خویش

توجه و احساس مسئولیت درباره عواطف و نیازهای دیگران سالم وعاقلانه است. این با پرستاری متفاوت است. پرستاری یک رفتار تضعیف کننده و بطور حتم مخرب رابطه است، چون بالاخره آنچه احساس می کنیم، می خواهیم و به آن نیاز داریم نمایان خواهد شد.
بنظر می رسد که بعضی ها خواهان پرستاری عاطفی هستند. می توانیم بیاموزیم آن دعوت را رد کنیم. وقتی امکان دارد می توانیم با توجه و دوست داشتنی باشم اما به همین ترتیب می توانیم برای نیازهای خود نیز ارزش قائل شویم. قسمتی از فرآیند بهبودی آموختن توجه به خود و اهمیت قائل شدن برای احساس، خواست و نیازمان است، چون پی می بریم که نتایج واضح، قابل پیش بینی و معمولاً ناخواسته در عدم توجه به خویش وجود دارد.
همانگونه که این عمل را می آموزید با خویش صبور و ملایم باشید. وقتی دوباره رفتارقدیمی پرستاری عاطفی و بی توجهی به خویش را از سر می گیرید خود را درک کنید و بپذیرید.
اما این چذخه را همین امروز پایان دهید. ما مجبور نیستیم در مورد دیگران احساس مسئولیت کنیم. لازم نیست برای احساس مسئولیت نکردن در مورد دیگران خود را مقصر بدانیم. حتی می توانیم بیاموزیم به خاطر پذیرفتن نیازها و احساساتمان خوشنود باشیم.



امروز ، دقت می کنم که آیا رفتار قدیمی پذیرفتن مسئولیت احساسات و نیازهای دیگران را، در حالیکه امور خود را فراموش کرده ام، از سر گرفته ام یا خیر. من قدرت دارم و حق دارم که در مورد خویش احساس مسئولیت کنم.



RE: دي ماه (رهايي از وابستگي) - somayeh - ۵-۱۰-۱۳۹۱ ۰۱:۰۲ عصر

5 دی ماه
رها کردن ساده لوحی

ما می توانیم افرادی دوست داشتنی و قابل اعتماد باشیم و در عین حال اجازه ندهیم که مورد سوء استفاده قرار گیریم.
می توانیم اجازه ندهیم دیگران هرچه می خواهند به ما بگویند. همه ی خواهشها معقولانه نیست! پاسخ همه تقاضاها مثبت نمی باشند!
شاید زندگی ما را امتحان کند.شاید دیگران در جستجوی نقاط ضعف ما باشند. اگر درباره موارد خاصی نقطه ضعف داشته باشیم، شاید افراد خانواده، همکاران و همسایگان ما را در آن مورد آزمایش کنند. شاید زندگی، مردم، نیروی برتر هستی و عالم سعی دارند موضوع بخصوصی را به ما آموزش دهند.
وقتی در سمان را فرا بگیریم متوجه می شویم که مشکلات مربوط به آن موضوع کاهش می یابند. محدودیت ها تعیین شده اند، قدرت لازم را بدست آورده ایم. شاید تا مدتی نسبت به افراد بخصوصی خشمگین باشیم، کسانی که بیش از حد تحمل به ما فشار آورده اند. اشکالی ندارد، بزودی می توانیم آن خشم را رها کنیم و قدردانی را جیگزین آن سازیم. این افراد در زندگی ما حضور داشته اند تا یاریمان کنند تا آنچه را لازم است در مورد چیزی که نمی خواهیم و تحمل آنرا نداریم، به ما بیاموزند.
ما می توانیم از آنها به خاطر چیزی که آموخته ایم تشکر کنیم. چقدر مایلیم تحمل کنیم؟ تا چه حد به دیگران اجازه پیشروی می دهیم؟ چقدر باید خشم و احساس درونی خود را نادیده بگیریم؟ حد و حدود ما کجاست؟ آیا اصلاً حدی داریم؟ اگر نه به دردسر افتاده ایم.
اوقاتی هست که نمی توان به دیگران اعتماد کرد، اما در عوض به خود اطمینان کنید و در ارتباط با دیگران محدودیت هایی قائل شوید.


امروز در برابر هشیاری نسبت به مواردی که نیاز به محدودیتهای سالمتری دارم، پذیرا خواهم بود. من آن فرض ساده لوحانه خود را که شخص دیگر همیشه حق دارد به کناری می گذارم. من آن طرز فکر را با اعتماد به خود، گوش دادن به ندای درونی خویش و تعیین محدودیتهای سالم عوض می کنم.



RE: دي ماه (رهايي از وابستگي) - somayeh - ۶-۱۰-۱۳۹۱ ۱۰:۲۰ صبح

6 دیماه
آموختن صبوری

من دارم متوجه میشوم که صبر کردن یک هنر است.صبر کردن موجب پیروزی است. صبر می تواند خیلی خیلی قوی باشد. زمان ارزشمند است.اگر بتوانید صبر کنید،گاهی می توانید چیزی را بدست آورید که دستیابی به آن امروز، هرقدر هم که تلاش می کردید،هرقدر پول خرج می کردید، هرچندبار که با سر به دیوار می کوبیدید، ممکن نبود...
.جرأت تغییر، دنیس هولی

افرادی که در زندگی و رابطه عاطفی موفقند کسانی هستند که می توانند به نحو موفقیت آمیزی صبر را بیاموزند. افراد کمی هستند که از صبر کردن یا آموختن بردباری لذت می برند. با این حال، صلبر کردن می تواند وسیله با قدرتی باشد که در دستیابی به چیزهای بسیار مفیدی یاریمان می کند.
همیشه نمی توانیم آنچه را می خواهیم همان موقع داشته باشیم. به دلایل متفاوتی، آنچه می خواهیم انجام دهیم، داشته باشیم، یا بدست آوریم حالا در دسترس ما نیست. اما چیزهایی را نمی توانیم حالا داشته باشیم یا انجام دهیم، که به آینده ربطی ندارد. امروز برای دستیابی به چیزی که براحتی و بطور طبیعی در آینده خواهیم داشته، دیوانه می شویم.
می توانیم مطمئن باشیم که همه امور بر طبق برنامه است. زمانی که صبر می کنیم به هدر نمی رود. موضوعی_در درونمان،در درون دیگری ،در عالم هستی_حل می شود.
لازم نیست به هنگام صبر، زندگی امان را متوقف کنیم. می توانیم به چیز دیگری توجه کنیم، می توانیم پذیرش و قدردانی درونی را تمرین کنیم، می توانیم اطمینان داشته باشیم که در هنگام صبوری نیز خود را داریم _ بعد زندگی می کنیم.
بی صبری و خستگی خود را تحمل کنید، اما بیاموزید که چگونه صبر کنید. اغلب، در زندگی می توانیم آنچه را می خواهیم بدست آوریم _ مخصوصاً آرزوی قلبی خود را _ اگر بیاموزیم که صبر داشته باشیم.



امروز، می خواهم هنر صبوری را بیاموزم. اگر از اینکه منتظر وقوع چیزی هستم و زمان آن در کنترل من نیست، احساس ناتوانی می کنم، بر قدرتی که می توانم از طریق صبر کردن به دست آورم متمرکز می شوم.



RE: دي ماه (رهايي از وابستگي) - somayeh - ۷-۱۰-۱۳۹۱ ۱۰:۳۶ صبح

7 دی ماه
آشکار نمودن خویشتن


آموختن اینکه شخصیت خود را به آرامی آشکار کنیم، روشی است برای پذیرای عشق و صمیمت می شویم.
بسیاری از ما در زیر غلاف محافظی پنهان شده ایم، غشایی که نمی گذارد دیگران ما را ببینند یا به ما آسیبی برسانند. نمی خواهیم آنقدر آسیب پذیر باشیم. نمی خواهیم افکار، احساسات،ترسها، ضعف ها و گاهی قدرت خود را برای دیگران آشکار کنیم.
نمی خواهیم که دیگران متوجه وجود حقیقی ما شوند.
شاید می ترسیم که در موردمان قضاوت کنند، تنهایمان بگذارند یا دوستمان نداشته باشند. شاید مطمئن نباشیم که وجودمان بی نقص است یا دقیقاً باید چگونه خود را به دیگران نشان دهیم.
مخصوصاً وقتی با افرادی زندگی کرده ایم که ما را سوء استفاده قرار داده، با ما بد رفتاری کرده یا قدر ما را نداسته اند آسیب پذیر بودن می تواند ترسناک باشد.
رفته رفته خطرآشکار ساختن وجودمان را می پذیریم. شخصیت حقیقی درونی امان را در برابر دیگران باز می کنیم. افراد قابل اطکمینانی برمی گزینیم و کم کم موضوعات مربوط به خویش را آشکار می کنیم.
گاهی از روی ترس، ممکن است عقب برویم چون فکر می کنیم این کار باعث بهبودی رابطه ما می شود یا به آن ترتیب بقیه ما را بیشتر دوست خواهند داشت. این فکر یک توهم است. پنهان کردن وجودمان به خود ما، دیگری یا بهبودی رابطه کمکی نمی کند. پنهان کاری رفتاری است که نتیجه معکوس دارد. برای اینکه خود را دوست داشته و از یک ارتباط راضی باشیم، برای صمیمت حقیقی لازم است وجود واقعی خود را آشکار کنیم.
معنی آن این نیست که همه چیز را به یکباره تعریف کنیم. آنهم میتواند رفتار تضعیف کننده ای باشد. می توانیم به خود اطمینان داشته باشیم که برای چه کسی، کی، کجا و تا چه اندازه تعریف کنیم.
اطمینان به اینکه اگر دقیقاً شخصیت حقیقی خود را آشکار کنیم دیگران دوستمان خواهند داشت، ترسناک است. اما این راهی است که می توانیم آنچه را در روابطمان می خواهیم بدست آوریم. رها کردن نیازمان برای کنترل دیگران _ انتخاب آنها، احساساتشان در مورد ما، یا چگونگی ارتباطمان _ کلید حل مسأله است.
به آرامی، مثل گل، می توانیم گشاده شویم. وقتی شرایطمان از همه نظر مناسب باشد چنین می کنیم.


امروز ریسک می کنم و مسائل خود را با شخصی در میان می گذارم. بعضی از روشهای محافظ خود را رها می کنم و آسیب پذیر ب.دن را می آزمایم _ حتی اگر بطرز دیگری آموزش دیده یا خودم چنان یاد گرفته باشم. خود را به گونه ای ابراز می کنم که حاکی از مسئولیت شخصی من، مهرورزی به خویشتن، صراحت و صداقت من باشد.خدایا کمک کن تا ترس آشکار ساختن وجودم را به دیگران رها کنم. یاریم کن وجود خود و نیازم را به اینکه شخصیت مطلوب دیگران را داشته باشم، بپذیرم.