"منافع مشترک ما بایست در راس قرار بگیرد ؛ بهبودی شخصی به وحدت NA بستگی دارد."

" منافع مشترک ما باید در رأس قرار گیرد ، بهبودی شخصی به اتحاد معتادان گمنام بستگی دارد "


سنت اول صحبت از منافع مشترک میکند منافع مشترکی که دائمی وهمیشگی است با اشنائی با این برنامه متوجه شدم که من نمیتوانم اما ما میتوانیم مابا همدیگر ودر کنار یکدیگر موفق هستیم و تک تک محکومینی بیش نیستیم زمانی من بهبودی بیدا میکنم که جزئی از کل باشم چرا که بقای ما بستگی به گروه وانجمن دارد.
نقاط مشترک تمایل به پاکی تکیه بر قدرت یک نیروی برتر وهدف یکسان داشتن
و برای همه ما بیماری اعتیاد و در مسیر بهبودی قرار داشتن
مشترک است بس برای رعایت کردن این سنت از تفاوت ها و طبقه بندی کردن افراد صرف نظر میکنم.
بقای ما بستگی به بقای گروه و انجمن دارد من نمیتوانم اما ما میتوانیم ما زمانی فهمیدیم که می توانیم بهبود بیدا کنیکم که جزئی از گره باشیم
و تا وقتی که تنها بودیم امکان بهبودی برای ما وجود نداشت

در دوران اعتیاد ما همیشه امیال شخصی خود را در راس عموم قرار میدادیم اما اینجا متوجه شدیم هر چی که به نفع گروه است به نفع ما هم هست. سنت ها ضامن وحدت ما هستند و ما را از شر خودمان در امان نگه میدارند. با کار کرد قدمهامن خودم را بیدا میکنم وبا کارکرد سنت ها
خودم را گم میکنم و از سر راه گروه کنار میروم واجازه میدم گروه راه خودش را برود تا اصول روحانی و معنوی جاری شود ومنم سد راه اون نشوم
ما می توانیم مخالف باشیم اما ناسازگار نیستیم.دوستان ودشمنان دائمی نیستند اما منافع مشترک مادائمی وهمیشگی هستند.
اگر چند روزی مواد مصرف نکنیم مشگل ما حل نمیشود برای همین نیاز داریم به دنبال منافع مشترکمان باشیم مثال:از چاهی که اب میخوریم اب ان را گل الود نمیکنیم ما از این چاه اب زندگی می خوزیم ونمیتونیم جدا باشیم(تک روی ممنوع)
ما2 چشم نیاز داریم یک چشم برای پاکی و بهبودی که همان قدمهای 12 گانه هستند و ازادی فردی مارا به ارمغان می اورند
وچشم دیگر برای بیدا کردن مسیر و راه مستقیم زندگی در این برنامه هم فرد برای گروه با ارزش هست هم گروه برای فرد هر عضو جزئی از کل است

کاربرد اصول روحانی نوعی احساس یگانگی در ما ایجاد میکند و به نوبه خود باعث رشد و استعداد ما در کمک به دیگران و در نتیجه شکوفا شدن منافع مشترک ما میشود
تعدادی از این اصول اهمیت خواصی در اتحاد معتادان گمنام دارد.عبارت است
از:

تسلیم.پذیرا شدن.قبول تعهد.گمنامی.ازخود گذشتگی ومحبت
تسلیم و بذیراشدن لازمه اتحاد معتادان گمنام است هر چه اعتماد ما به یک نیروی بر تر بیشتر شود گذشتن از ارمانهاو نجنگیدن برای انچه که خودمان می خواهیم اسان تر میشود

قبول تعهد:احساس تعلق مابه طور مستقیم وابسته به ان است که تاچه حد نسبت به بازیابی در معتادان گمنام وجائی که در ان قرار داریم
متعهد هستیم و ما متعهد میمانیم ویا محکوم هستیم به فنا

گمنامی:بهبودی بدون توجه به هویت در دسترس میباشد هر یک از ماحق مساوی بادیگران در بهبودی وگسترش انجمن بر خوردار است
ولی باید توجه داشته باشیم که مسئولیت ما نیز مشترک ومساوی میباشد گمنامی اصل ضروری است که باعث بقای ثباتی که در انجمن ما لازمه بهبودی شخصی است میگردد بازیابی چیز ضعیفی است که برای رشد احتیاج به ثبات محیط و تعادل و تشویق دارد هر یک از ما و هر یک از گروهای
نقش به خصوصی در توام این ثبات به عهده دارد

از خود گذشتگی:اتحاد ما انقدر گرانبهاست که اگر هم بخواهیم از بین ارزوهای شخصی خود و حفظ منافع مشترک انجمن یکی را انتخواب کنیم منافع
انجمن را ترجیح میدهیم ما تنها به دلیل برداشتن اگاهانه ای که از منافع شخصی خود بیدا کردیم چنین انتخابی نکنیم بلکه چون نسبت به منافع اعضای دیگر هم احساس مسئولیت بیدا کرده ایم اتحاد معتادان گمنام اصلی است که مهمتر از جامعه عمل بوشاندن به خاصیت های شخصی ما میباشد

محبت: محبت سهم من از اتحاد در جلسات میباشد نشستن یک ساعت و نیم در جلسه یعنی مشترک فضای جلسه. یعنی مشترک فضای بهبودی شخصی در کل یعنی مشترک. مشترک با اشتراک بیرون فرق دارد تو نباشی من نیستم من نبا شم تو نیستی هر دو برای پاک ماندن به یکدیگر نیاز داریم بلند پایه ترین نیاز ما برای پاکی و بهبودی یعنی در رآس قرار گرفتن گروه

سنت از خود گذشتگی و خود را خط زدن احترا.م به دیگران و گروه.
هرکدام از مابطور مساوی نسبت به وحدت گروه مسئولیم.
سنت یکم تسلیم شدن در مقابل خدا و گروه است
مخالف باشیم ولی ناسزگار نباشیم,دیگران کاشتند و ما خوردیم و ما بکاریم تا دیگران برداشت کنند
تجربه همزیست شدن با دیگران و همسو شدن باN.A دیگران را دوست داشتن. ما باید بهبودی شخصی ولی در غالب گروه حفظ کنیم
تا N.Aبه راه خود ادامه دهد.مساوی دیدن جهانو از خود بیرون امدن,گروهی دیدن و زندگی کردن گروهی را یاد یگیریم. خلاف اب شنا نکنیم کشتی که دران سواریم طوری باید در ان زندگی که برسد به ساحلی امن.
هرچه اعتماد به خدا بیشتر باشد تسلیم ما هم بیشتر میشود برای دیگران دعا کنیم وتجربه ای خلاف اصول و انجمن ندهیم
قبول تعهد کنیمخدلیل تراشی اتحادمان را از بین میبرد
نگاه به تفاوتها باغث از بین رفتن اتحادمان میشود
ارزیابی کنیم نه مقایسه
منافع مشترک ما باید در راس قرار گیرد نه بهبودی شخصی
بهبودی شخصی به وحدت ANبستگی دارد

خيلي خوشحال هستم به خاطر اينكه توی خواب هم نميديدم كه اين همه حكمت ياد بگيرم اين جا مركز علم فهم و درك است باور كنيد كه من آرزوی اين را داشتم كه به اين درك عميق برسم هميشه فكر ميكردم اين دانش پيش قديسان است اما كجا قديسان را پيدا كنم !

سنت اول:

«منافع مشترك ما مي‌بايست در رأس قرار گيرد. بهبودي شخصي به وحدت NA بستگي دارد».

سنت اول زيربناي تمامي سنت‌هاي ما مي‌باشد، از اين رو دقت در درك و اجراي اين سنت در تصميمات و عملكرد گروه‌ها، نقشي حياتي دارد. در اين مقاله سعي كرده‌ام تجربه خود را با نگاه به ساده‌ترين نكاتي كه مي‌بايستي در جلسات بهبودي به كار گيريم، بيان كنم. مثلاً يافتن پاسخ اين كه منافع مشترك ما چيست و چرا بايستي در رأس قرار گيرد؟ اتحاد به چه معناست؟ و چرا بهبودي شخصي به اتحاد معتادان گمنام بستگي دارد؟ در اين نوشتار از جملات كتاب پايه و چگونگي عملكرد هم استفاده شده است.

«همانطور كه ما در اعتيادمان وجه مشترك داشته‌ايم، اكنون متوجه مي‌شويم كه در بهبودي‌مان نيز نقاط مشترك زيادي داريم. تمايل به پاكي در ما يك خواهش مشترك است. ما آموخته‌ايم كه به يك نيروي برتر تكيه كنيم و هدف ما رساندن پيام به معتادي است كه هنوز در عذاب است».

از جملات فوق كه از كتاب پايه نقل شده دريافتيم كه:

1- ما در بيماري اعتيادمان مشترك بوده و سرگذشت يكايك ما حكايت از آن دارد كه روزي به پست‌ترين درجه عاطفي و روحاني رسيده بوديم و براي رهايي از اين درد، عاقبت از روي ناچاري در معتادان گمنام به يكديگر پناه آورديم. از اين رو لازم است در جلسات بهبودي، تمركز ما به ايجاد و حفظ فضاي بهبودي از اين بيماري مشترك معطوف باشد. اگرچه ممكن است بعضي از ما از مشكلات ديگري نيز در رنج باشيم و به دنبال راه حل آن بگرديم، كه مثلاً چگونه با مشكلات . و يا آشفتگي‌هاي مالي و يا خانوادگي خود روبرو شويم؟ ممكن است بيماري اعتياد بر روي اين گونه مشكلات ما تأثيرات جدي داشته باشد و يا بالعكس. ولي همواره بايد به ياد داشته باشيم كه اين گونه مشكلات فقط مربوط به عده‌اي از ماست و اگر فضاي جلسه به اين مسائل به خصوص اختصاص داده شود، مي‌تواند موجبات سردرگمي تازه‌واردان از آن چه كه اين جلسات مي‌تواند در مورد رهايي از بيماري اعتياد به آنها ارائه كند را فراهم آورد. هنوز در خاطرم هست كه چگونه تازه واردي كه براي اولين بار در جلسات NA شركت مي‌كرد به دليل تمركز بيش از حد مشاركت‌ها در جلسه بر روي مسائل و مشكلات .، از آنجا خارج شد و ديگر هم باز نگشت.

2- تمايل به پاكي در ما يك خواست مشترك است. «در انجمن ما كسي نمي‌گويد: علي رغم آن چه كه هستيد شما را دوست داريم و مي‌پذيريم، بلكه ما را درست به خاطر آن چه كه هستيم دوست دارند و مي‌پذيرند. هيچ‌كس نمي‌تواند عضويت ما را باطل و يا وادار به انجام كاري كند كه مايل به انجامش نيستيم.» از اين رو هرگز نمي‌توانيم به خاطر طرز تفكر خاص خود عرصه را بر كسي تنگ كنيم. مثلاً به كسي بگوييم كه تو هنوز وضع مالي خوبي داري و برنامه برايت كار نمي‌كند و هرموقع كاملاً ورشكسته شدي به انجمن بيا.

كار ما اين است كه آتش اشتياق و تمايل به قطع مصرف مواد را در معتادان، هرچه بيشتر شعله‌ورتر سازيم و نه خاموش. دلسوزي سخاوتمندانه نسبت به معتادي كه در حال عذاب است، بسيار شفابخش‌تر از به كار بردن قضاوت مجاني درمورد اوست و ما مي‌بايستي مراقب باشيم تا بهانه‌اي براي ادامه مصرف و نااميدي و يأس نسبت به بهبودي از اعتياد فعال به دست او ندهيم.

3- تكيه به يك نيروي برتر، راه حل مشترك ماست، جلسات بهبودي و قدم‌هاي دوازده‌گانه معتادان گمنام اين فرصت را در اختيار ما قرار مي‌دهند كه بتوانيم به صورتي كاملاً آزادانه، رابطه با نيروي برترمان را انتخاب كنيم. «همان گونه كه ما در شناخت خداوند و برداشتي كه از او داريم، كاملاً آزادايم و هيچ محدوديتي نداريم، به همين منوال در انتخاب نوع تماس و چگونگي برقراري رابطه با او به نوعي كه براي ما كار مي‌كند، اختيار كامل داريم.» استفاده از كلمه خداوند انجمن در مشاركت‌ها كه نشانه درك ناقص از اين آزادي است، يكي از موارد بي‌توجهي به سنت اول است. زيرا انجمن NA هيچ‌نوع روش خاصي را در برقراري ارتباط با خداوند به اعضايش پيشنهاد و يا آن را رد نمي‌كند و در عوض به ما پيشنهاد مي‌دهد تا رابطه كارآمدي با نيروي برتر بدانگونه كه او را درك مي‌كنيم، برقرار سازيم. هرگاه ما به عنوان اعضا در جلسات بهبودي و در مشاركت‌هايمان در حال تشريح و يا تبليغ نوع به خصوصي از رابطه با نيروي برتر كه براي خودمان كار مي‌كند هستيم، قطعاً منافع مشترك را زير پا گذاشته و به اتحاد معتادان گمنام لطمه مي‌زنيم.

4- رساندن پيام به معتادي كه هنوز در عذاب است، هدف مشترك ماست.

قطعاً صحبت راجع به اين موضوع در جاي خود و در سنت پنجم انجام خواهد شد ولي از ديدگاه سنت اول، ما به عنوان يك گروه، هدف مشترك ديگري نداريم و ورود به موضوعات ديگر مانند احداث خانه‌هاي بهبودي و دخالت در ترك فيزيكي و يا جمع‌آوري پول جهت هزينه در اين موارد، جزء مسائلي است كه گروه‌هاي ما مي‌بايستي از آن پرهيز كنند. مي‌خواهم اتفاقي را كه به هنگام يكي از تجربيات خدمتي، براي من و دوست ديگري به عنوان رابطين گروه خود در ارتباط با موجر محل برگزاري جلسه افتاد را نقل كنم: ما در جلسه‌اي جهت حل مسايل مشكلاتمان با نماينده موجر كه يكي از مسئولين سازمانهاي دولتي بود، با پيشنهادي از سوي ايشان مواجه شديم و ظاهراً هيچ عيب و اشكالي هم در اين پيشنهاد خير وجود نداشت. از ما خواستند كه اعضايي را كه در بهبودي نمونه بوده! و همچنين افرادي را كه نياز مالي دارند، جهت دريافت وام و همچنين صدور دفترچه بيمه درماني به ايشان معرفي و در ضمن تازه‌وارداني را كه نيازمند استفاده از خدمات سم‌زدايي بوده را به آن مركز ارجاع دهيم.

آن چه كمك كرد تا بتوانيم از كنار چنين موضوعي كه مي‌توانست منافع عده‌اي از ما را تأمين، ولي موجب جنجال و دورشدن از فضاي بهبودي در گروه‌مان شود، به سلامت عبور كنيم، توجه به منافع مشترك اعضاي انجمن در سنت اول و در رأس قراردادن آن بود، نه منافع عده‌اي از ما.

سنت اول تنها اعضا را به حفظ منافع مشترك تشويق نمي‌كند، بلكه از گروه‌ها نيز مي‌خواهد كه اين منفعت همگاني معتادان را در رأس قرار دهند. يكي از راه‌هاي در رأس قراردادن منافع مشترك آن است كه بگوييم كه هر يك از ما در مراقبت از آنچه كه به صلاح معتادان گمنام مي‌باشد از مسئوليتي برابر با مسئوليت ديگر اعضا برخوردار است. شركت در جلسات اداري گروه و توجه به مسائل و نيازهاي گروه‌هاي ديگر و آنچه در كميته شهري و يا ساختار خدماتي ناحيه اتفاق مي‌افتد، كمك مي‌كند كه ديد گروه‌هاي ما از محيط كوچكشان، فراتر رفته و به احتياجات مشترك معتادان گمنام در سطح جهان توجه و منافع جامع كل انجمن را به منافع خودشان ترجيح دهند. يكي از ساده‌ترين راه‌هاي تحقق اين امر، دادن وقت كافي به نماينده بين گروه، جهت خواندن گزارش صورت‌جلسه هيئت نمايندگان و توجه كامل اعضا به موضوعات مطروحه در سطح ساختار خدماتي مي‌باشد.

در عوض اين توجه‌ها، هر گروهي از تمامي گروه‌هاي ديگر نيرو، پشتيباني و انواع خدمات ديگر را دريافت مي‌كند و اين امكانات است كه به گروه‌هاي ما كمك مي‌كند تا آدرس جلسات دقيق‌تري را در اختيار تازه‌واردان قرارداده و يا نشريات متنوع‌تري را با موضوعات مختلف بهبودي در اختيار داشته و يا با سهولت هر چه بيشتر چيپ و سكه مورد نياز خود را تأمين كنند و همين طور از خدمات اطلاع‌رساني و كارگاه‌هاي آموزشي و غيره بهره‌مند شوند.

اتحاد معتادان گمنام از زماني آغاز مي‌شود كه ما متوجه ارزش درماني كمك يك معتاد به معتاد ديگر شويم. قدرتي كه در نتيجه تعهد دسته جمعي ما نسبت به خدمت در انجمن معتادان گمنام حاصل مي‌گردد، عامل ايجاد اتحادي مي‌شود كه با وجود گوناگوني‌هاي زيادي كه مي‌توانند باعث تفرقه بشوند، بازهم ما را با يكديگر پيوند مي‌دهد و همين گوناگوني فرهنگ‌ها، افكار، استعدادها و ويژگي‌هاي شخصيتي اعضا، باعث غني‌تر شدن انجمن ما مي‌شود و كمك مي‌كند تا راه‌هاي جديد و خلاقانه‌اي را در جهت رسيدن به هدف اصلي خود پيدا كنيم. بعضي از ما با راهنماشدن و برخي با پذيرفتن مسئوليت براي پشتيباني از گروه خانگي و اعضايي ديگر با شركت در فعاليت‌هاي خدماتي، باعث تقويت اتحاد معتادان گمنام بوده و تعهدپذيري يكايك ما براي اتحاد، عامل تقويت جلسات‌مان مي‌شود كه به نوبه خود باعث خواهد شد تا بتوانيم پيام اميد را به نوع مؤثرتري به خواستارانش برسانيم. علاقه مشتركي كه ما به عنوان عضو جلسات NA به بهبودي و منافع مشترك داريم، باعث مي‌شود كه هر يك از ما به اين دانش برسيم كه: «ادامه برنامه NA، به نفع شخص خودمان است». روابطي كه ما با ساير معتادان در حال بهبودي پيدا مي‌كنيم، منبع قدرتي است كه به ما براي بهبودي شخصي‌مان نيرو مي‌دهد و ياد مي‌گيريم كه براي پشتيباني و حمايت از بازيابي‌مان به جلسات، يكديگر، اصول روحاني و نيروي برتري كه پيدا كرده‌ايم، متكي باشيم.

نقل از فصل نامه پيام بهبودي شماره 16 پاييز 1387