باید چه بکنم که دیگران را همانطور که خدا میبیند ببینم؟

دست از قضاوت و کنترل کردن انها بردارم،سطح توقع و انتظارم را از انها پایین بیاورم،به جای اینکه دنبال بدیهای انها باشم خوبی هایشان راببینم،انها را به عنوان یک بیمار درک کرده و بپذیرم،تمرکزم را از روی انها برداشته و روی خودم و بهبودی فردی ام بگذارم،دست از تغییر دادن انها برداشته و انها را همانگونه که هستند بپذیرم،نسبت به انها احساس ترحم و دلسوزی نداشته باشم،انها را جدای از عیب و نقص هایشان دوست داشته باشم

من با درک اینکه الکلیسم یک بیماریست و این بیماری مصریست به تمام اطرافیانم به چشم یک بیمار نگاه میکنم با این دید از انها رنجشی به دل نمیگیرم تا باعث تیرگی دید من به انها باشد،حرکات و رفتارهایی که انها انجام میدهند و مطابق میل من نیست را به حساب بیماریشان میگذارم ،مکررا با خودم تکرار میکنم که انها هم بنده خدا هستند و دید خود را به انها خداگونه میکنم یعنی به دنبال عیب و ایراد در انها نمیگردم،انها را همانگونه که هستند پذیرفته و قبول کنم

من باید حس غرور وبرتری رااز خودم دور کنم ودرمورد دیگران به هیچ عنوان وارد قضاوت نشوم من امروز خودم را به دیگران ثابت نمیکنم
وحس برتری طلبی نسبت هیچکس ندارم امروز من وقتی به زندگی گذشته ام مینگرم فقط جنگ نابسامانی می بینم امروز من میدانم
که درجایگاه خداوند قرارگرفتن باعث نابودی میشود ومن اگر درکارخلقت دخالت کنم هیولا می آفرینم پس من امروز فقط به دیگران با
دیده عشق واحترام نگاه میکنم ومیدانم خداوند نگاهدار همه ماست پس من همه انسانهای پیرامون خودم راهمانطوریکه هستند ـ
خواهم پذیرفت وتغییررادرخودم فقط ایجاد خواهم کرد وقتیکه به دیگران عشق بدم وعشق پس بگیرم این دیدی است که خدا به من
دارد وسرنوشت رادردستم گذاشته وفقط درجایی که بهش احتیاج دارم به من کمک میکند پس دید من همه به خدا نزدیکترخواهد شد.