آیا یک رابطه جدید رومانتیک ، یک رابطه عاطفی ، یک رابطه صمیمی تعریف نشده جدید ما را وارد میدان جدید خطرناکی نخواهند کرد؟!
هیجان یک رابطه عاشقانه جدید و فریبندگی یک رابطه صمیمی یعنی احساس آزادی بری آسیب پذیر شدن و فراموشی فقط برای امروز و ورود به دنیایی که سالها با آن اخت بودیم، یعنی عود بیماری!!!!

مراقب باشیم اگر چنین رابطه ای باعث دوری از راهنما ، جلسات ، قدم ، دوستان قدیمی و بهبودی و حتی خانواده خود ، گردید یعنی آماده کردن زمینه لغزش !!!!

تمایل ما برای ایجاد رابطه های رومانتیک طبیعی است چون عشق برای بسیاری از ما اکسیر حیات بخش است امــــــــــــــــــا فراموش نکنیم بدون برنامه سالم ترین رابطه نیز ما را در برابر قدرت اعتیاد حفظ نخواهد کرد و اجازه ندهیم این تمایل مرا از بهبودی دور کند.

با سلام
وتجربه نشان داده که متاسفانه بیشتر لغزش هادرانجمن سر رابطه گذاشتن (چه عاطفی وچه احساسی)و عدم صداقت با خود و راهنما خود در این خصوص می باشد.
در ضمن همان گونه که برای ما گفتند تا 2سالگی از هر گونه رابطه حداقل مقدور دوری کنیم

واقعیت اینه که ما در بسیاری از مواقع روابط خود را نمیشناسیم.
در قسمت روابط قدم 4 من یاد گرفتم که روبطم را بر اساس صمیمیت و بدون زیر بنا بازسازی کنم.
روابط رومانتیک یا عاطفی و مبتنی بر عشق را در جایگاه خود و روابط افلاطونی یا روابط مبتنی بر عقل و منطق را نیز در جایگاه خود استفاده کنم.
کافی است در رابطه احساسی غرق شوم یا زیادی خشک و منطقی باشم تا دچار عواقب آنها یعنی وابستگی و طرد شدن ، نگردم.
مشکل ما مشکل تشخیص است --------> من اگر به تشخیص درست برسم قطعا روابطم را اصلاح میکنم.
من شخصا چون کمی احساسی هستم بیشتر در معرض خطرات و دامهایی از نوع روابط عاطفی و احساسی یا رومانتیک ، هستم و برخی دیگر در تضادهای منطق و استدلال و عقل گرایی به مشکل میخورند. .......... هدف تشخیص درست و تعادل است.

با سلام
من اخیرا یک تجربه تلخ در همین مورد داشتم.اینطور که باوجود تاهل یک رابطه احساسی دوطرفه با کسی که به کمک نیاز داشت ویا من فکر میکردم که او بیشتر از همدر دانم به کمک من نیاز داره .ومتاسفانه صداقتم هم تعطیل بود راستش اصلن بهبودی به تعویق افتاده بود نه ترازی نه مراقبه ای فقط یک شک مبهم وترس عجیب .واحساس توانایی فوق العاده زیاد .خوشبختانه خدای من به موقع خودش را رساند تا من احمق یک بار دیگه هم بفهمم که احمق ونادان وناتوانم و یک تجربه تلخ بادوهفته رنج ودرد وخود ازاری سر دست من واون بنده خدا که دیگه بهمن مربوط نیست به خودش مربوطه. وهرنوع تلاش من برای توضیح به او یا جبران خسارت کردن از او وخانواده اش به قول راهنمام ادامه دیوانگیست که البته من تا همینجاش برام کافیه .در نهایت راجع به خودم فهمیدم که هنوز اونقر که فکرم میگه رشد نکردم وبزرگ وقوی وعاقل نیستم.واینکه فقط ادمهای احمق هستند که فکر میکنند عقل کل هستند.