دریا بی کران است و زورق من کوچک,
به تو توکل میکنم که همه کس را حمایت میکنی,
با من بمان که ظلمت شب از راه میرسد ,
وقتی که هیچ یاوری نیست و آسایش گریخته است ,
خدایا ای یاور بی کسان بامن بمان,
در هر لحظه به حضور تو نیازمندم ,
چه چیزی جز لطف تو میتواند ترسها را در هم شکند,
چه کسی جز تو می تواند راهنما و پناه من باشد,
در روزهای ابری و آفتابی بامن بمان,
از هیچ دشمنی نمی هراسم چون تو در کنار منی,
آنجا که تو هستی اشکها سوزنده نیستند,
مرگ هم تلخ نیست,
اگر با من بمانی همیشه پیروزم.
زمان کنونی: ۳-۳-۱۳۹۱, ۰۸:۱۲ صبح
درود مهمان گرامی! (ورود — ثبت نام)
امتیاز موضوع:
- 1 رأی - میانگین امیتازات : 4
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
|
رهنمودهایی برای هشیار زیستن
|
|
| نویسنده |
پیام |
mehdi33
مدیر:AAالكلي هاي گمنام
 
ارسال ها:65
تاریخ عضویت: آذر ۱۳۹۰
سپاس کرده: 460
351 بار سپاس شده در 66 ارسال
|
رهنمودهایی برای هشیار زیستن
مطالب ارایه شده بر گرفته از کتاب هشیار زیستن میباشد دوستان در صورت تمایل تجربه خود را ارئه نمایند...................................... 1_پرهیز از نخستین مشروب خوری (خودداری از اولین بار مصرف)................................................................................................... معمولا چنین سخنانی در جمعیت الکلیهای گمنام زیاد شنیده میشود :اگر آن نخستین لیوان مشروب را نخورده بودی هرگز تبدیل به فرد الکلی نمیشدی . و نخستین جرعه برای ما بسیار زیاد است اما همه جرعه های بعدی برایمان کافی نیست . بسیاری از ما نخستین بار که الکل نوشیدیم به هیچ وجه قصدنداشتیم الکل بیشتری خورده و یا به این کار ادامه دهیم . اما به مرور زمان بر تعداد دفعاتی که الکل می خوردیم اضافه شد . سپس در طی سالهای اخیر مصرف الکلمان خیلی زیاد شد و برخی از ما بشدت الکلی شدیم . شاید طرزصحبت کردن ویا راه رفتنمان همیشه نشان نمیداد که خمار و الکلی هستیم اما واقعیت این است که در تمام این مدت هرگز هشیار و حواس جمع نبودیم. موضوع این است که اگر خوردن الکل بیش از حد آزرمان میداد میتوانستیم از میزان مصرفمان بکاهیم و یا به خوردن یک یا دو مرتبه در طول شبانه روز بسنده کنیم و یا به جای خوردن مشروب تقطیر شده الکلی . آب جو یا شراب بنوشیم . سرانجام کوشیدیم و موفق شدیم که میزان مصرف الکل روزانه مان را تقلیل دهیم و این کارمان سبب شد تا تبدیل به یک فرد صعب العلاج الکلی نشویم . گاهی اوقات سعی میکردیم تا میزان الکلی را که میخوردیم از دیگران مخفی کنیم . اما انجام این کارها هر دفعه مشکل تر میشد . حتی گاه و بیگاه که به سفر میرفتیم برای مدتی به هیچ وجه الکل نمیخوردیم. اما در نهایت دوباره مشروب خوری را از سر گرفتیم-تنها برای یک بار - و از آن پس ظاهرا زیان جدی وجود نداشت و احساس میکردیم که با خوردن الکل بیشتر. خطری ما را تهدید نمیکند . شاید موضوعی که تمام مدت به آن میاندیشیدیم این بود که فکر میکردیم پس از یک یا چند بار خوردن الکل دیگر میتوانیم از آن دست بکشیم و این تصور آرامش زیادی به ما میداد. بسیاری از ما دلمان را به این خیال خوش کرده بودیم . اما تجربه به ما ثابت کرد که این یک تله است. و ما را قانع کرد تا با آرامش خاطر الکل بنوشیم. و گاهی اوقات که در جشنهای مختلف و یا هنگامی که هیچ مناسبت خاصی نبود با دو یا سه مرتبه خوردن الکل حس خوبی پیدا میکردیم گمان میکردیم که اگر بیشتر هم بنوشیم هیچ صدمه ای نمیبینیم. و در حالی که مطلقا فکرش را هم نمیکردیم دو باره تبدیل به فردی الکلی شدیم و این بار بسیار شدیدتر از قبل بود . ما درست به نقطه ای برگشتیم که حقیقتا بر خلاف میل مان به صورت مفرطی الکل میخوردیم .این تجربه پی در پی ما را به این نتیجه رساند که تلاش ما نتیجه ای دیگر به جز شکست ندارد. اما حقیقت آ است که اگر ما از خوردن نخستین جرعه الکل خودداری کنیم هرگز تبدیل به انسانی الکلی نمیشویم. به جای شمردن افرادی که توانسته اند مشروب خوریشان را کنترل کنند (چهار . شش یا دوازده نفر ویا ...)تنها این جمله را به خاطر بسپارید که :<<خودت را از خوردن نخستین جرعه الکل بر حذر دار>>. انجام این کار بسی آسان تر است . چنین طرز تفکری به صدها نفر از افراد ما کمک کرده است تا هشیاری خود را سالها حفظ کنند.
او وقتی چهره خود را به ما نشان داد که خود را نزدیکش قرار داده بودیم !
(آخرین ویرایش در این ارسال: ۲۸-۱۱-۱۳۹۰ ۱۲:۱۹ عصر، توسط mehdi33.)
|
|
| ۲۸-۱۱-۱۳۹۰ ۰۱:۲۶ صبح |
|
majidmashhad
كاربر جديد

ارسال ها:37
تاریخ عضویت: اردیبهشت ۱۳۹۱
سپاس کرده: 223
123 بار سپاس شده در 33 ارسال
|
RE: رهنمودهایی برای هشیار زیستن
لطفا جلسه بروید تا هوشیار بمانید
|
|
| ۲۵-۲-۱۳۹۱ ۱۲:۵۷ عصر |
|
سپاس شده توسط: | |
|