آیا درک می کنم که اعتیاد یک بیماری غیر قابل درمان اما مهار شدنی است ، اگر معتاد مایل باشد تا روی یک برنامه بهبودی قوی کار کند ؟

من در برنامه به این درک رسیدم که بیماری اعتیاد درمان شدنی نیست اما مهار شدنی ست و میتواند متوقف شود و هر کاری بیمار میکند ...خوابیدن تا ظهر ...بی مسئولیتی...بی نظمی..بی قانونی..رفتار های افراطی و تفریطی...وزندگی منحصر به فردش ....این بدلیل بیماریش هست این بیماری اوست که عمل میکند ...نه..خود او...اگر من اگاهی ذاشته باشم و قبول کنم که اعتیاد یک بیماری هست میتوانم به طرف مقابلم کمک کنم ولی تمایل و تسلیم او حرف اول را میزند..تا معتاد خسته و تسلیم نشود و به وقاحت و نابودکننده ی موادپی نبرد نتیجه نداره معتاد 2 تا مشکل و مانع دارد یکی مواد و یکی بیماری اعتیاد.....اگر موادش را کنار بگذارد ..پاکی دارد ولی بیماری با اوست ...تا در برنامه و انجمن 12 قدم قرار نگیرد بهبودیش ..جدی.. نخواهد بود..با کمک خداوند هم از نظر جسمی و روانی بهبود می یابد به شرطی .....که همیشه در مسیر بهبودی باشد با کار کرد قدمها ..بیمه میشود از درد و رنج بیماری خلاص میشود ..نه ..از خود بیماری ..ما خانواده ها هم به همین صورت باید در مسیر بهبودی باشیم برای معتادم دعا میکنم ...که هرچه زود تر به انجمن راه پیدا کنه......

من در مسير اين برنامه به اين نتيجه رسيدم كه اعتياد را فقط وفقط ميتونيم مهار كنيم.البته با توكل به خداي مهربان و شركت در جلسات اين به ايمان تبديل مي شود. ما خانواده ها هم وقتي در مسير اين بهبودي قرار ميگيريم ميتونيم به بيمارمون كمك بيبشتري كنيم كه در مسير برنامه پاك بمونه ان شاالله

با آگاهي پيدا كردن در مسير برنامه 12 قدمي به اين درك رسيدم كه بيماري اعتياد قابل درمان نيست چون روح و روان درگير بيماري اعتياد است فقط قابل مهار شدن است البته به شرط اينكه در مسير بهبودي قرار بگيرم و برنامه رو جدي بگيرم و از تجربيات ديگران استفاده كنم و هميشگي به خداوند بزرگ وصل باشم و با 12 قدم زندگي كنم و هر روز عملكرد داشته باشم تا بتونم بيماري اعتياد رو مهار كنم چون بيماري اعتياد هميشه سريعتر از من حركت ميكنه پس من بايد از اون سبقت بگيرم كه بتونم اون رو مهار كنم با اعتماد به نيروي برترم تمامي غير ممكن ها ممكن ميشود.